Τίτος Πατρίκιος

Εγώ δεν είμαι μονάχα αυτός που βλέπεις

Εγώ δεν είμαι μόνο αυτός που βλέπεις, αυτός που ξέρεις
δεν είμαι μόνο αυτός που θα’ πρεπε να μάθεις.
Κάθε επιφάνεια της σάρκας μου κάπου τη χρωστάω
αν σ’ αγγίξω με την άκρη του δαχτύλου μου
σ’ αγγίζουν εκατομμύρια άνθρωποι,
αν σου μιλήσει μια λέξη μου
σου μιλάνε εκατομμύρια άνθρωποι –
Θ’ αναγνωρίσεις τ’ άλλα κορμιά που πλάθουν το δικό μου;
Θα βρείς τις πατημασιές μου μες σε μυριάδες χνάρια;
Θα ξεχωρίσεις την κίνησή μου μες τη ροή του πλήθους;
Είμαι κι ότι έχω υπάρξει και πια δεν είμαι –
τα πεθαμένα μου κύτταρα, οι πεθαμένες
πράξεις, οι πεθαμένες σκέψεις
γυρνάν τα βράδια να ξεδιψάσουν στο αίμα μου.
Είμαι ο,τι δεν έχω γίνει ακόμα –
μέσα μου σφυροκοπάει η σκαλωσιά του μέλλοντος.
Είμαι ό,τι πρέπει να γίνω-
γύρω μου οι φίλοι απαιτούν οι εχθροί απαγορεύουν.
Μη με γυρέψεις αλλού
μονάχα εδώ να με γυρέψεις
μόνο σε μένα

—‾≡‾—

Μη Πολιτική Στάση

Η αηδία δεν είναι στάση πολιτική

το ξέρω, το΄χω πει τόσες φορές σε τόσους,

ποτέ δεν οδηγεί στη δράση.

Είναι όμως μια αίσθηση πραγμάτων

σου επιτρέπει με τη γεύση με τη μυρουδιά

να καταλάβεις σε ποιό σημείο βρέθηκες

πού σ’ έφεραν οι επιταγές των άλλων

κι οι αρχικές δικές σου συναινέσεις.

—‾≡‾—

Ρόδα Αειθαλή

Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας
βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις
δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια
όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες
όσο κι αν αλλοιώνονται τα σώματα.
Μένει στις επιθυμίες που κάποτε προκάλεσαν
στα λόγια που έφτασαν έστω αργά
στην εξερεύνηση δίχως ασφάλεια της σάρκας
στα δράματα που δεν έγιναν δημόσια
στα καθρεφτίσματα χωρισμών, στις ολικές ταυτίσεις.
Η ομορφιά των γυναικών που αλλάζουν τη ζωή
μένει στα ποιήματα που γράφτηκαν γι` αυτές
ρόδα αειθαλή αναδίδοντας το ίδιο άρωμα τους
ρόδα αειθαλή, όπως αιώνες τώρα λένε οι ποιητές.

ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Οι απέραντες εκτάσεις μετρημένες
μ’έτη φωτός,δεν μου λένε τίποτα.
Εσύ ήσουνα λίγα μέτρα μακριά
και δεν μπορούσα να σ’αγγίξω
σαν απλησίαστο απλανή αστέρα.

—————————–

ΚΟΙΛΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ

Του άρεσαν κυρίως οι άλλοι

του άρεσε φυσικα κι ο εαυτός του

δεν το έκρυβε

όμως αυτός λιγότερο

μάλιστα κάποιες φορές

σπάνιες βέβαια

καθόλου.

Του άρεσαν κυρίως οι άλλοι

παρατηρώντας τους

κατάφερνε ν’ αντλεί δυνάμεις

για τον εαυτό του

↔♦↔

Όταν κοπάζει ο θόρυβος

Για το ψωμί το δίκιο την αλήθεια, ίσως και να μη φτάνει μια ζωή.
Μα τη ζωή μου την ένιωσα ζωή μες στον αγώνα, αδέλφια.
Και για να μάθω να μιλώ, όταν ο τρόμος τα στόματα βουβαίνει
Να μάθω να ανορθώνομαι, όταν θεριεύει ο θάνατος
Για να μπορώ τα ίδια τα λάθη μας να αντέχω
πόσες αδυναμίες έπρεπε να κατανικήσω,
με πόσες πρέπει κάθε στιγμή να αντιπαλεύω.
Όμως μονάχα τούτη την αδυναμία, συγχωρήστε μου,
όταν κοπάζει ο θόρυβος και μένω μοναχός με ένα μου αγαπημένο πρόσωπο
για την αγάπη του που ολόκληρος διψάω δεν μπορώ ν’ αγωνιστώ.
Αν την επιδιώξω τη χάνω.
Αν τη διεκδικήσω τη σκοτώνω.
Αδέλφια μου συγχωρήστε με, μα η αγάπη που πιο βαθιά γυρεύω, πρέπει να μου δοθεί μονάχη.

Χαμένα χρόνια

Όλοι μας έχουμε χαμένα χρόνια.

Αλλοτε τρία, άλλοτε επτά, άλλο­τε παραπάνω.

Όμως τα είκοσι κλείνουν ωραίο

κύκλο.

Μπορούνε γύρω του να νοσταλ­γούνε,

χωρίς τον πανικό που φέρνουν τα χαμένα χρόνια μιας ολόκληρης ζωής.

Κι έπειτα τι θα σήμαινε να ‘χα κερδίσει είκοσι χρόνια,

που μετακινούνται

κάθε που κοι­τάζω προς τα πίσω.

Αδιάκοπη πρόοδο βάσει σχεδίου,

συνεχή παραγωγή, ανεβασμένη

απόδοση,

αναγνώριση στην ώρα της και α­νάλογες τιμές;

ανάλογες είκοσι χρόνια ανώφελα,

χαμένα,

που μόνο αυτά πρόσφεραν ευ­καιρίες για ονειρικές ζωές,

γεμάτες δυνατότητες που δεν πραγματώνονταν ποτέ.

Για απολαύσεις από την ταύτιση,

με πρόσωπα που δεν επρόκειτο να γίνουν,

για τέρψεις και ενοχές,

απ’ την αέναη τροποποίηση των στόχων.

Για ανεπιφύλακτες αποδοχές.

Για έντρομες απορρίψεις.

Είκοσι χαμένα χρόνια πάντα χρειάζονται για ένα φιλόδοξο παρόν.

Τίτος Πατρίκιος

9 responses to “Τίτος Πατρίκιος

  1. εχει κανει ευροβουλευτης με το πασοκ ο πατρικιος και γενικα υστερα απο μια περιοδο πολιτικα την εχει δει αλλιως… κατα τη γνωμη μου ειναι περιπτωση σαν τον κοκκινο Ντανυ… ωστοσο πιστευω οτι τετοιους ανθρωπους δεν τους «χαριζεις» στο συστημα….

  2. Ο Πατρίκιος δεν ηταν ποτε ευρωβουλευτης με το πασοκ.Ηταν στην ΕΠΟΝ και στο ΕΑΜ στην αντισταση,μετα στο ΚΚΕ.Μετα εφυγε στο παρισι και δεν ξανα ασχοληθηκε ενεργα με την πολιτικη,ειναι ανενταχτος αριστερος.

  3. εχεις εν μερει δικιο… δεν αμφισβητω για το αριστερο του προφιλ ωστοσο αυτο εχει συνεργαστει με το πασοκ…
    πηγη

    «Ξανάγινα ένας ανεξάρτητος αριστερός»,μου έλεγε προχθές ο Τίτος Πατρίκιος, που λοιδορήθηκε από τους συντρόφους του όταν μπήκε το 1996 στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και όταν ανέλαβε το 2000 πρόεδρος της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Είχε πιστέψει στον Κώστα Σημίτη όπως και στη συνεργασία Αριστεράς-ΠΑΣΟΚ, αλλά στη Νέα Χάραξη παίρνει τις αποστάσεις του απ΄ όλους τους κομματικούς σχηματισμούς

  4. Tελικά χρειάζεται μια θητεία (και μαθητεία) στην αριστερά για να γίνεις ποιητής.Να νοιωσιες τον πόνο του συν-ανθρώπου.Να τον κάνεις βίωμα.Μετά…καποια στιγμή παίρνεις τις αποστα΄σεις σου. Αρκετά έμαθες. Ακόμη και σαν ανεξάρτητος ( πιο καλά ) μπορείς να τα εφαρμόσεις αν έχεις πιστέςψει σ` αυτά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s