σκέφτηκε

Και σκέφτηκε. Να είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι του και να φοράει μόνο το πουκάμισό του. Και του άρεσε αυτή η σκέψη. Σκέφτηκε πως ήταν μια καλή ιδέα αλλά καλύτερα να μην της το γράψει. Να περιμένει να της το πει από κοντά εφόσον του βγει μόνο του. Ίσως και να μην της το πει.

Σκέφτηκε το απογευματινό του όνειρο. Στο όνειρό του, εκείνη ήταν δύο και ένιωθε πολύ τυχερός, ε, γιατί έστω και η μία θα τον ήθελε. Επειδή όμως τα πράγματα, όταν μπορούν να πάνε χειρότερα, πηγαίνουν τελικά τον ήθελαν και οι δύο. Τελικά προτίμησε την δεύτερη νιώθοντας τύψεις για την πρώτη. Ένα κουλό όνειρο. Που όμως αποκάλυπτε κάτι βαθύτερο, κάπως ψαγμένο. Αυτό το βαθύτερα κρυμμένο νόημα, που το ανακάλυψε κάποιες ώρες αργότερα και ελαφρώς μεθυσμένος, ήταν ότι η πρώτη από τις δύο εκείνες του προκαλούσε έρωτα πλατωνικό ενώ η δεύτερη τη σωματική έλξη του ερωτικού πόθου. Οι δύο εκφάνσεις της ίδιας κατάστασης.  «Αυτή ήταν μια καλή ωραία σκέψη», σκέφτηκε και χαμογέλασε, ή πήγε να χαμογελάσει, ούτε εκείνος δεν κατάλαβε αν τελικά το χαμόγελο αυτό γράφτηκε στο στόμα του (ή αν έσπασε την σχεδόν ολόισια ευθεία που σχημάτιζαν τα χείλη του). Κάτι που του σφηνώθηκε για πολύ ώρα στο μυαλό και σκέφτηκε ότι θα το έλεγε σε εκείνη αν την έβλεπε σε χρονικό διάστημα ικανό για να μην το ξεχάσει.

Μετά σκέφτηκε μια ιστορία που του είπαν ή την είχε ξανασκεφτεί παλιότερα για ένα κορίτσι που για δώρο στο αγόρι που ήθελε να είναι ο φίλος της, πήγε ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο που δεν εξέφραζε τα βαθύτερα συναισθήματά της για εκείνον, δεν προσπαθούσε να τον εντυπωσιάσει ούτε ήταν ένα βιβλίο που έχει άμεση σχέση με τα ενδιαφέροντά του – προκειμένου να πάει με τα νερά του. Του πήρε ένα βιβλίο χωρίς καμία λογοτεχνική αξία, ένα βιβλίο ιστορίας πάνω στο αντικείμενο με το οποίο θέλει το αγόρι αυτό να ασχοληθεί.

«Ποτέ δεν θα σκεφτόμουν να το κάνω αυτό», σκέφτηκε και είπε τόσο δυνατά όσο χρειαζόταν για να μην το ακούσει ο διπλανός του στο λεωφορείο: «Τα κορίτσια είναι πιο ώριμα από τα αγόρια, μπορεί και 10 χρόνια πιο ώριμα». Και χαμογέλασε με την προηγούμενη σκέψη του και πρόλαβε να συνειδητοποιήσει ότι αυτή τη φορά το χαμόγελο γράφτηκε στο στόμα του (ή ότι έσπασε την σχεδόν ολόισια ευθεία που σχημάτιζαν τα χείλη του) και χάρηκε πιο πολύ που σκέφτηκε να το παρακολουθήσει το χαμόγελο ώστε να συνειδητοποιήσει αν όντως γέλασε ή όχι.

Σκέφτηκε αυτό το «μπορεί και 10 χρόνια πιο ώριμα» που του θύμισε την ηλικία του και το χαμόγελό του σίγουρα έφυγε και σκέφτηκε ότι ένα κορίτσι δέκα χρόνια μικρότερό του εκτός του ότι είναι το ίδιο ώριμο με εκείνον, είναι και ένα κορίτσι σε ηλικία ικανή να κάνει δώρο σε ένα αγόρι ένα βιβλίο (το οποίο δεν έχει ερωτικά ποιηματάκια ή αναρχικά τσιτάτα αλλά έχει σχέση με την σταδιοδρομία του). Και εκείνος είναι 10 χρόνια μεγαλύτερος από μία κοπέλα σε ηλικία ικανή να ερωτευτεί.

Και σκέφτηκε ότι δεν ήταν τόσο μεγάλος τελικά και ότι θα μπορούσε και σε εκείνον ακόμα και τώρα να του συμβεί ένα κορίτσι 10 χρόνια μικρότερό του να του κάνει δώρο ένα βιβλίο. «Ωραία» σκέφτηκε ανακουφισμένος και κοντοστάθηκε καθώς ο ήλιος έδυε και ένας μωβ ουρανός ζωγραφίστηκε πάνω από την πολυκατοικία του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s