γεια

ότι έγινε έγινε…

προσπάθησα αρκετά, μπορούσα περισσότερο, αλλά προσπάθησα με αρκετό φιλότιμο και αφοσίωση.

ότι είναι να έρθει θα έρθει

και πάλι θα προσπαθήσω με τις δυνάμεις που μου απομένουν.

δεν με νοιάζουν οι ειδήμονες… τους βαρέθηκα…

αυτούς που συμβουλεύουν χωρίς να ξέρουν τι τους γίνεται. χωρίς να μπορούν.

εγώ θέλω. εγώ μπορώ. το εγώ μου είναι ωραίο τυπάκι. το συμπαθώ.

καμιά φορά περικυκλώνεται. μπερδεύεται. αλλά κρατάει μια σεμνή στάση.

κάποτε ήμουν καλός. άλλες φορές πάλι όχι.

η πρόοδος έρχεται με την δουλειά. ποιος σου δείχνει όμως τα κατάλληλα εργαλεία; ποιος σου δείχνει πως να τα χειρίζεσαι;

και ποιος τέλος πάντων είναι αυτός που σε κρίνει;

σε είδα που με κοιτούσες και σε πλησίασα να σιγουρευτώ αν ήσουν εσύ.

τελικά ήσουν

γύρισα σπίτι κατάκοπος. με ένα πόνο στην δεξιά ωμοπλάτη.

η λέξη «ωμοπλάτη» μου θυμίζει ζαμπόν

ιούλιος από χθες και δεν έχω νιώσει καλοκαίρι.

μόνο ιδρώτα να τρέχει και μασχάλες που μυρίζουν

πάλι καλά που υπάρχουν και τα παγωτά.

αν δεν υπήρχαν παγωτά το καλοκαίρι δεν θα ερχόταν ποτέ.

ψάχνω

ψάχνομαι.

δειλιάζω

νυστάζω

ποιος είσαι εσύ; πως τολμάς;

είμαι ο ένας και μοναδικός εαυτός μου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s