αντιο

ήρθε ο μάης. μπήκε παθιασμένη η άνοιξη. φεύγει ο μάης. έρχεται βρεγμένο το καλοκαίρι. ανοιξιάτικες βροχούλες. ο ένας μήνας εκλογών διαδέχεται τον άλλο. πως να ζήσεις μέσα στην ακυβερνησία; το δίλημμα είναι ένα: ευρώ ή δραχμή. απαντάμε: φάε ευρώ και χέσε δραχμές. το έκανα δίπορτο. μια εδώ- μια εκεί. δε βαριέσαι… όποιος γυρίζει μοσχομυρίζει όποιος κάθεται βρωμάει. μου έμεινε κουσούρι η κατάθλιψη. και δεν έχω πάει στου ΒΟΞ την κατάληψη. άνοιξη σου λέει και όλα κλειστά. όταν όλα από αντίδραση δουλεύουν ανάποδα τι μπορείς να περιμένεις από το καλοκαίρι; και με ανησυχούν όλο περισσότερο οι επιθέσεις των νεοναζί. μα δεν κάνω τίποτα. μεγαλύτερο άγχος έχω για το αν θα «βγουν τα κομμάτια μου». δύο μήνες εξετάσεις. όλη μου η ζωή, όλη, μία εξέταση… και ούτε γλυκόλογα ούτε τίποτα. ο πόλεμος δεν φταίει σε τίποτα -όταν είναι ταξικός. μια χαρά είναι ο πόλεμος. το πρόβλημα είναι ότι η γριά δεν δίνει το μερίδιο από την καδένα. και το πιο βασικό θέμα μου είναι η προδοσία. αλλά μπορεί να μιλάω για άλλο βιβλίο. χαίρεσαι που θα πάμε αύριο στο… ; ο άνθρωπος μπορεί και αλλάζει. δατς δη πόιντ. ώχου και δεν θυμάμαι τα λόγια μου. και πως να ζήσεις όταν ξέρεις πως δεν υπάρχει αγάπη; αγάπα με ή σκότωσέ με. τι πρέπει να γίνει; και τι θα γίνει; δεν έχω ιδέα τι ζητάν από μένα. είμαι συναισθηματικά ανάπηρος. άπυρος. αλλά και άπειρος. με μια μπύρα στο χέρι. που θα τα καταφέρει.

αντίο ή στο επανιδείν… το δίλημμα του σύγχρονου ανθρώπου…

 

υγ. είμαι σίγουρος πως κανείς δεν θα διαβάσει αυτή την μαλακία

 

Advertisements

13 responses to “αντιο

  1. ‘συνειρμικά δουλεύει η σκέψη κι όποιος κάτι καταλάβει, κατάλαβε.αλλιώς.δε γίνεται.δε γίνεται; έτσι λέει καθένας τους.όλοι έχουν τη λύση.πού να σταθείς;τριγυρνάς για να αποφύγεις να βρωμάς,όντως.μα κι αυτό λύση δεν είναι.και ποιος είπε ότι υπάρχει η λύση;και η κατάθλιψη στο ενδιάμεσο πόσο θόρυβο κάνει στα αυτιά τους;καθόλου;και τα όνειρα,κι οι δουλειές,κι οι υποχρεώσεις,κι οι καθημερινότητες που περιμένουν κι αυτά όλα εμένα να τα θρέψω;κουράστηκα.ρε,πώς γίναν όλα αυτά;κοιμήθηκα στη διαδρομή;κι ο χρόνος ανέγγιχτος πια;πέρα δώθε χωρίς να ρωτάει.άδικο.Αδικία.πλάκα κάνεις;όλη η ιστορία αν γραφτεί.ματωμένες σελίδες.κάθε μέρα.τις γεμίζουμε κάθε μέρα.και που δεν μπορώ να σου μιλώ πια;που μου βγαίνουν τα νεύρα,κι ο θυμός,και τα απωθημένα,και τα καταπιεσμένα αντί να σου απλώνω το χέρι με αγάπη;Αγάπη.πλάκα κάνεις;τα πυροβολάμε όλα.και μετά πάμε και για μια μπύρα στο χέρι,που άλλοτε υποκρίνεται στο καρτέρι,κι άλλοτε με ιδρώτα λέει θα τα καταφέρει.λίγα βήματα πριν το αντίο.υ.γ.:μαλακια ειναι που τα καναμε ετσι’

  2. ‘το έκανα δίπορτο. μια εδώ- μια εκεί.’
    ξερεις τι παιζει τοτε.. οταν το ενα ποδι ειναι στο ενα πλακακι και το αλλο στο διπλανο, ο κορμος ειναι αναμεσα. και αναμεσα δεν εχει τιποτα..

    και παντα ‘στο επανιδειν’, για να ‘σαι μεσα.

    ολη η ζωη μια εξεταση. κακο αυτο. ή μηπως οχι?
    εμαθες αυτο που επρεπε να μαθεις? αν ναι, μαλλον καλως.. σιγουρα καπου θα σου χρειαστει. αν οχι, ξαναδωσε, γιατι αν το βρεις μπροστα σου μετα και δεν θυμασαι τι ‘διαβασες’, θα ξανακανεις τα ιδια λαθη. αυτο ειναι σιγουρα κακο.

    εσυ τι ζητας απο αυτους?

    ασε που ουτε εγω εχω παει στο βοξ ακομα.

    μα γιατι ολοι γραφουμε μπερδεμενα σ’αυτη την αναρτηση?

    • πουσαι φανη… μισντ για! το διπορτο αναγκαστικο δικιο. το τιποτα βρισκεται παντου.
      η εξεταση δεν ειναι απαραιτητα κακο… δλδ και στον εαυτο σου δινεις εξετασεις καθημερινα… για διαφορα πραγματα… αξιζει τον κοπο? ναι… αλλιως τι νοημα…
      αραξα σημερα εξω απο το βοξ λιγακι… χεχε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s