ονειρο ητανε

κάποιοι αστείοι τύποι στο κολωνάκι, που δεν είναι το κολωνάκι. και εγώ τους ακολουθώ με τα ρούχα του ταξιδιού μου. οι τύποι έχουν σκυλιά και πάνε στα γνωστά μαγαζιά. σε ένα από αυτά ένας τύπος κάθεται περίεργα πάνω σε μια καρέκλα. σαν τοποθετημένος. και η τύπισσα- γκόμενά του το ίδιο. εγώ την κοιτάζω γιατί είναι όμορφη όμως εκείνοι με καταλαβαίνουν ότι τους κοιτάζω και ο άλλος με βρίζει στα ρώσικα. πιο κάτω σε ένα περίπτερο οι μπάτσοι χτυπούν  μια πουτάνα και της φωνάζουν ότι υποτίθεται ξεφτιλίζει το γυναικείο φίλο και εγώ τους λέω ότι «όμως δεν είναι μπάτσος» και τρέχω φοβισμένος. και κάπου στο τρέξιμο αλλάζω ρούχα και κρατάω μια μπάλα του μπάσκετ. και τρέχουν και άλλοι μαζί μου εκείνοι για να σωθούν. όσο πιο φεύγω από το κολωνάκι και φτάνω προς τα εξάρχεια τόσο περισσότεροι άνθρωποι, ξένοι, τρέχουν τρομαγμένοι. και φτάνω σε ένα σχολείο. για να παίξω μπάσκετ. όμως είναι κλειδωμένα και είναι δύο κοριτσάκια μόνο στο προαύλιο- καθόλου συμπαθητικά- που χαϊδεύουν τις κούκλες τους και συζητάνε κάτι μεγαλίστικο. κάποιοι μετανάστες δεν τρέχουν, περπατούν αμέριμνοι. δείχνουν να μην φοβούνται τους αστυνόμους. εγώ τους λέω να τρέξουν αλλά με κοιτούν καχύποπτα. είναι νόμιμοι. άλλοι με ακούν. αυτοί μάλλον φοβούνται πιο πολύ από εμένα. και φτάνω σε κάτι πανύψηλα κάγκελα. και δεν ξέρω πως να βγω. είναι πολύ ψηλά και δεν χωράω από τα ενδιάμεσα. από το πουθενά καταφέρνει να περάσει κάποιος με πέδιλα του σκι. και εντοπίζω μια μεγάλη τρύπα να χωθώ από το κάγκελα όμως η τρύπα αυτή είναι αρκετά μικρή και δεν χωράω τελικά ούτε από εκεί. σαν το αντίθετο της προοπτικής που όταν βλέπεις κάτι από μακρυά αυτό φαίνεται μικρό αλλά όσο πλησιάζεις μεγαλώνει. ε, αυτή η τρύπα στα κάγκελα από μακρυά φαινόταν πιο μεγάλη απ’ ότι στην πραγματικότητα. κάποιοι ωστόσο χωράνε και φεύγουν και γλυτώνουν. φεύγω και εγώ. αλλάζω ρούχα και σώζομαι. σώζομαι από έναν κίνδυνο που εγώ τον έχω υποβάλει στον εαυτό μου. απόδειξη ότι αλλάζω πάλι ρούχα και φοράω πιο καλά και κυκλοφορώ αμέριμνος στους τρομαγμένους και καταλήγω σε ένα μαγαζί που πουλάει ρούχα. εκεί είναι κάποιοι που μοιράζουν παγωτά και μου δείχνουν μία διαφήμιση που δεν μπορώ να καταλάβω τι δείχνει. έτσι είναι… οποιαδήποτε καλή ιδέα χάνεται στο περιβάλλον μιας γενικής χυδαιότητας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s