MWMWMWMWMWM

Στα μέρη που πήγε ο Κόστια δεν θα ξαναπάει. Πέρασαν αυτές η μέρες. Ανεπιστρεπτή. Και δεν θα ξαναπάει. Όλο το λέει και το ξαναλέει. Μα θα ήθελε έστω για μια στιγμή, για μια μικρή στιγμούλα, όσο διαρκεί ένα βρλεφάρισμα, να ξαναβρεθεί εκεί. Άλλος, αλλιώτικος. Ο ίδιος να βρεθεί μέσα σε παλιές φωτογραφίες, σχηματισμένες από πίξελς. Και από «τότε». Που δεν θυμάται πώς ήταν… Που δεν θυμάται ποιός ήταν… Που δεν θυμάται… Που δεν. Ε που δε νι. Και κοίτα τώρα. Περιέργος ο Κόστια κοιτάζει τα χαρτόκουτα από παπούτσια. Σε τρία κουτιά όλη του η ζωή- από το γυμνάσιο και ύστερα. Κολυμπάει. Χορεύει. Παίζει. Μπάλα. Μπάσκετ. Μυρίζει. Διαβάζει. Γράφει. Ακούει. Βλέπει. Σκέφτεται. Χαζεύει. Γεύεται.

που κοιτάς; ποιος χάνεται; που πάει; ο καιρός όταν περνάει. χάνεται. μαζί του και αυτός. ο ίδιος ο απαράλαχτος ο παλιός καλός άγνωστος. ο λίγο μπερδεμένος συμπαθητικός εγώ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s