ανυπομονω

Ανυπομονώ να πτωχεύσει η χώρα, να γίνουμε όλοι φτωχοί. Μα να κάνουμε μια συμφωνία: κανείς από τους φτωχούς δεν θα κάνει κακό στον διπλανό φτωχό. Μπορούμε να κλέβουμε μόνο τους πλούσιους και να τα μοιραζόμαστε μεταξύ μας. Και να μοιραζόμαστε κι ένα χαμογελάκι, ένα τσιγάρο δια δύο και ένα μπουκάλι μπύρα οι τρεις μας. Έτσι θα πάει η ζωή. Η μητέρα μας η φτώχεια θα μας φέρει κοντά. Και θα σου δίνω τα βιβλία μου να τα διαβάσεις και εσύ θα μου λες μια ιστορία από τα παιδικά σου χρόνια. Στο γνωστό παγκάκι της πλατείας θα συναντιόμαστε τυχαία και θα κουβεντιάζουμε μέχρι να ξημερώσει. Και παρέα θα εξηγούμε ο ένας κρατώντας τον άλλο τι μας έφερε εδώ… Καλύτερα ή χειρότερα από πριν;

Και τότε θα θυμηθώ μια βόλτα με το αμάξι στην Αθήνα της Ευρώπης

εκατοντάδες

μικρά, πικρά, …, νεκρά

βλέμματα- αδειανά

κοιτούν χαμηλά

και κείτονται, κι είναι κείνα που κινούν και κουνούν τα κενά

κοιτάγματα εκείνων των κοινών κανόνων

των κοινωνιών

των κανονιών

 

Και σίγουρα θα παραδεχτώ: καλύτερα τώρα, καλύτερα μόνοι μας, καλύτερα έτσι. Και θα σου πω «γεια χαρά, καλό ξημέρωμα» και θα εξαφανιστώ στο επόμενο στενό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s