Ο τυχερός.

Ήταν μπροστά από την κουπαστή της ταράτσας. Η ταράτσα ήταν σε μαύρο χάλι. Μόνο τα περιστέρια έβρισκαν κάτι όμορφο εκεί. Αλλιώς δεν εξηγείται γιατί ήταν μαζεμένα όλα γύρω του. Κοίταζε προς τα κάτω. Μαζεμένος κόσμος, αστυνομία, πυροσβεστική. Κάτι κωλόπαιδα του φώναζαν ρυθμικά: «πέσε- πέσε». Μετά από λίγο βαρέθηκαν και έφυγαν. Θα μάθαιναν τα νέα από το internet. Εκείνος κοίταζε, απλά, δεν είχε λόγο να μιλήσει. Είχε να μιλήσει 19 μήνες και 4 μέρες. Είχε αποφασίσει να κάνει απεργία ομιλίας. Και ήταν πιστός σε αυτό. Το ασυνείδητο όμως, το ένστικτο αυτοσυντήρησης, αυτό το ζιζάνιο που είχε μέσα του και του έλεγε πως ως κοινωνικό ον θα πρέπει να μιλάει λειτούργησαν σαν κατασταλτικός παράγοντας στον αγώνα του. Το χειρότερο όμως ήταν ένας περίεργος φόβος: ότι έχει χαθεί η φωνή του! Ή ότι η φωνή του έχει αλλάξει, έχει αλλοιωθεί, έχει γίνει μακρινή, απόκοσμη, θλιβερή. Σκατά. Δεν υπήρχε ΛΟΓΟΣ να μιλήσει. Τα γράμματα, οι ήχοι τους και οι τονικότητές τους δεν είχαν καμία σημασία. Μπερδεύονταν, τρύπωναν εκεί που δεν έπρεπε, άλλαζαν το νόημα των όσων έλεγε. Δεν είχε νόημα. Η απεργία ομιλίας του όμως έσπασε σήμερα το πρωί. Στο μπάνιο. Τραγούδησε ένα χαζό παιδικό τραγούδι. Για μια παπαρούνα, για μια πεταλούδα, για ένα μανιτάρι και για ένα σαλιγκάρι. Ούτε ο ίδιος δεν ήξερε που το θυμήθηκε. Και τώρα ο κόσμος κάτω να του φωνάζει, να του ουρλιάζει, οι μπάτσοι, οι πυροσβέστες, τα πιτσιρίκια. Κοίταξε αριστερά, στον ορίζοντα. Είχε αρχίσει να συννεφιάζει. Ένιωθε τη βροχή να έρχεται. Κάπου είχε αρχίσει να βρέχει, σίγουρα. Του μύριζε βρεμένο χώμα. Θυμήθηκε κάτι που είχε διαβάσει.

Και τώρα κάθουμε, βλέπω από το παραθυράκι του κελιού μου τ’ ανοιξιάτικα σύννεφα, και κάτω, στο περιαύλι του μοναστηριού, προσχαμήλωσε ο ουρανός, ψιλοβρέχει, μυρίζει η γης· οι λεμονιές στα περιβόλια άνθισαν, μακριά ένας κούκος λάλησε· γελούν όλα τα φύλλα, γίνηκε ο Θεός βροχή και βρέχει στον κόσμο. Τι γλύκα είναι ετούτη, Θεέ μου, τι ευτυχία! Πώς συνταιριάζουν και γίνουνται ένα η γης, η βροχή κι η μυρωδιά της κοπριάς και της λεμονιάς με την καρδιά του ανθρώπου! Αλήθεια, χώμα ο άνθρωπος, γι’ αυτό και τόσο χαίρεται, σαν το χώμα, την ήσυχη χαιδευτικιά βροχούλα την άνοιξη. Βρέχειται η καρδιά μου, ραγίζει, πετάει φύτρο και προβαίνεις, πάτερ Φραγκίσμο.

Ούτε που θυμόταν ποιος στο διάλο είναι ο πάτερ Φραγκίσκος. Δεν είχε νόημα. Μέσα στη τόση μοναχικότητα, τα ονόματα και οι ιδιότητες δεν είχαν κανένα νόημα. Πέταξε ένα πετραδάκι. Μέτρησε- από μέσα του. 12 δευτερόλεπτα χρειάστηκε το πετραδάκι για να πέσει στη γη. Πόσο μάλλον αυτός. Την απόφαση την είχε πάρει από πριν. Αν έσπαγε η απεργία ομιλίας η ζωή δεν είχε κανένα νόημα. Ανέβηκε στην κουπαστή. Κοίταξε γύρω του. Οι δεκαωκτούρες σαν να κατάλαβαν έφυγαν όλες μαζί, δεν ξέρω προς τα που. Η βροχή άρχισε να πέφτει. Κραυγές από κάτω. Αν και έδειχνε τόσο θλιμμένος, για πρώτη φορά η ψυχή του ύστερα από χρόνια φτερούγιζε. Η αδρεναλίνη. Φοβερό εργαστήρι χημείας το μέσα του ανθρώπου. Κάτι είχε ξεχάσει. Έβγαλε μια φωτογραφία από την μέσα τσέπη του σακακιού του. Την κοίταξε. Δάκρυσε. Την έβαλε στο στόμα του και την κατάπιε. Δεν είδα τι έδειχνε η φωτογραφία. Δυστυχώς. Θα μπορούσα να γράψω μία ιστορία για αυτή τη φωτογραφία. Δεν έχει σημασία. Πήδηξε. Μπόρεσε να δει μερικές στάλες βροχής. Τις προσπέρασε. Τις χαιρέτησε. Λίγο πριν σκάσει στη γη άκουσε την φωνή του μπάτσου να μιλάει στη ντουντούκα. Δεν άκουσε καλά μάλλον γιατί τα λόγια που έφτασαν στα αυτιά του ήταν : «Ο απαίσιος άνθρωπος αρνείται να πέσει»

Λίγο πριν σκάσει στη γη. Λίγο πριν σκάσει στη γη τον πρόλαβε μία τέντα και μια νερατζιά. Πάλι καλά. Το είχε μετανιώσει ήδη από τα πρώτα μέτρα. Μικροτραυματισμοί. Ίσως να έσπασε κανένα πόδι. Ξεσκόνισε το κοστούμι του. Έφυγε χαμογελώντας παρά την ανησυχία όλων όσων ήταν εκεί κοντά. Πήγαινε προς το νοσοκομείο. Είχε καταλάβει. Σημασία δεν είχε η πτώση, αλλά το να ανεβαίνεις μετά από αυτήν. Το ήξερε, το ένιωθε, το έγραφαν τα μάτια του. Ήταν ένας τυχερός άνθρωπος.

Advertisements

2 responses to “Ο τυχερός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s