βήματα

πάτησαν τρεις στα χνάρια μας και βρέθηκαν σε ένα αδιέξοδο

από πίσω κάποιοι άλλοι περπατούσαν σε κάποια άλλα ίχνη

διαφορετικά από τα δικά μας

και τότε κατάλαβαν πως κάποιοι μας κυνηγούσαν

οι πρώτοι είδαν ότι δεν είναι λογικό να βρισκόμαστε τόσο κοντά ο ένας πλάι στον άλλο

και έβγαλαν το συμπέρασμα πως κρατιόμασταν

χέρι χέρι

μπράτσο μπράτσο

ή αγκαλιασμένοι

οι δεύτεροι είδαν ότι εκείνων οι πατημασιές σταματούσαν κάπως απότομα και σταμάτησαν και αυτοί

όλοι έκλεισαν τα μάτια

μύρισε μπαρούτι και κάπνα και μια μικρή λάμψη και ένας κρότος

από τους πρώτους έσπασαν οι δύο αριστερά δεξιά- όπως τους υπαγόρευαν τα βήματά μας/ ο τρίτος;

οι δεύτεροι άναψαν ένα τσιγάρο- το έδειχναν οι στάχτες που ήταν πεσμένες στο δρόμο/ ο τρίτος;

ο τρίτος -που σε εμάς ήταν μια κοπέλα- σε εκείνους ήταν ένας νέος. Ξάπλωσε στο οδόστρωμα μπρούμυτα με τα πόδια ελαφρά ανοιγμένα και τα χέρια στο ύψος του κεφαλιού, ευθυγράμμισε μια κηλίδα αίμα με τη μύτη του, μία κηλίδα αίμα με το στόμα, και την μικρή λιμνούλα αίμα με την καρδιά και αργοπέθανε με ανοιχτά τα μάτια όπως εκείνη…

αν είχαν επιλέξει τα χνάρια μας στην παραλία τώρα θα χορεύανε όπως και εμείς, όλοι μαζί, παρέα, όπως εκείνο το προηγούμενο καλοκαίρι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s