Ξεψυχισμα

Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είπε: «Ποιος νομίζεις ότι είσαι, που βρίσκεις και τον εαυτό σου σημαντικό». Αυτά τα λόγια ήταν πολύ ψυχοδιαλυτικά για εκείνο που δεν άντεξε και πέταξε τον καθρέφτη από το παράθυρο, που έσπασε σε μικροσκοπικά κομμάτια, που απλώθηκαν σαν μικρές σταγόνες ουρανού στο οδόστρωμα. Μα το είδωλό του δυστυχώς δεν εξαφανίστηκε, τον ακολουθούσε πάντα και πάντα του έλεγε τα ίδια ψυχοδιαλυτικά λόγια. Και εκτός αυτού είχε και την μαύρη σκιά του που τον κυνηγούσε πάντα και τον παρακολουθούσε. Τελικά αυτός ποιος ήταν;

ένα κομμάτι του καθρέφτη

ένα μέρος της σκιάς

λίγο από τις αναμνήσεις του

και ότι έβλεπαν οι άλλοι

Advertisements

2 responses to “Ξεψυχισμα

  1. Ιδιαίτερο τούτο το ξεψύχισμα, σαληγκάρι, και πολύ μου άρεσε!
    Θα το απολαύσω πριν επιστρέψω για ερωτήσεις… προαιρετικές… μην τρομάζεις.

    … ώστε αναζητάτε και τα σαληγκάρια το είδωλό σας στους καθρέφτες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s