Άνθρωπος

… μικρό, αδύναμο πλάσμα που κατοικεί στον πλανήτη Γη. Προήλθε από τον πίθηκο και ενώ το DNA του έχει ελάχιστες διαφορές από αυτό της αμοιβάδας. Κουβαλάει το φορτίο του Homo Sapiens, του σοφού ανθρώπου δηλαδή, που πρώτη φορά πριν από 200.000 χρόνια κατόρθωσε να σταθεί κανονικά- περίπου  όπως εμείς- στα πίσω πόδια του. Βέβαια με το πέρασμα αυτών των χιλιάδων χρόνων πολλά έχουν αλλάξει από εκείνο τον μακρινό συγγενή μας.

Ο άνθρωπος μοιάζει πολύ, εκτός από τον πίθηκο, και με το μυρμήγκι… Εσωτερικά… μπορεί και αυτός να κουβαλάει 10 φορές το βάρος του, το βάρος της συνείδησής του. Γιατί ο άνθρωπός διαφέρει από τα παραπλήσια με αυτόν ζώα ως προς την συνείδηση, ή τουλάχιστον έτσι ξέρω ή έτσι με έμαθαν ή έτσι θα έπρεπε να γίνεται. Αν το βάρος της συνείδησης περάσει κάποια κιλά τότε ο άνθρωπος λυγίζει και υπάρχει το φαινόμενο της αυτοχειρίας/ αυτοκτονίας, που παρατηρείται βέβαια και σε άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Συνήθως πολύ σπουδαίοι άνθρωποι είναι αυτοί που επιλέγουν τούτον το δρόμο εξόδου από την ζωή. Ο πρώτος που μου έρχεται στο μυαλό, δεν ξέρω τον λόγο, είναι ο Vincent VanGogh, αλλά υπάρχουν πολλοί ακόμα γραμμένοι στην σύγχρονη ή στην παλιότερη ιστορία.

Ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό. Του αρέσει να περιτριγυρίζεται από ομοίους του και φροντίζει να βρίσκει πάντα υποσύνολα ομοίων του και να φτιάχνει ομάδες ανθρώπων για να συμπορεύεται. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές οι υποκατηγορίες ανθρώπων που επιλέγει ο άνθρωπος να ενταχθεί δρουν επιθετικά σε άλλες κατηγορίες ανθρώπων. Κάπως έτσι χωρίστηκαν οι μαύροι και οι λευκοί, κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι θρησκείες, τα κόμματα και οι κοινωνικές τάξεις, τα έθνη. Ακόμα οι ομάδες ποδοσφαίρου, τα τμήματα στα σχολεία, τα αγόρια από τα κορίτσια…

Τα αγόρια από τα κορίτσια… Ο άνθρωπος χωρίζεται, με βάση την ανατομία και τα σεξουαλικά του όργανα, σε δύο φύλα. Το αρσενικό και το θηλυκό. Αν και πραγματικά νομίζω πως τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Η σεξουαλική ζωή των ανθρώπων ποικίλει. Άνδρες με γυναίκες, άνδρες με άνδρες, γυναίκες με γυναίκες, άνδρες που μετατρέπονται σε γυναίκες (είτε με εγχειρήσεις είτε απλά ντύνονται σαν γυναίκες) και το αντίθετο. Όλα εξαρτώνται από ένα εσωτερικό ερέθισμα που λέγεται «λίμπιντο» μάλλον. Και είναι μια βαθιά χωμένη στη συνείδηση φωνούλα- η συνείδηση της συνείδησης θα έλεγα- όπου ο άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα να ακούει και δεν μπορεί να την παραβλέπει, πράγμα που αποδεικνύει πως ενώ ο άνθρωπος παρουσιάζεται σαν αυτόβουλο ον, που έχει πλήρη γνώση των πράξεων του αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από μια πλάνη, πως ο άνθρωπος είναι ένα αδύναμο ον που προσπαθώντας να ταξιδέψει προς το φως ξεχνάει πως είναι παγιδευμένο μέσα σε μια γυάλα και σκουντουφλάει συνέχεια… Άσε που η γυάλα αυτή παραμορφώνει το τοπίο με τρόπο που του δίνει λάθος εικόνα του σύμπαντος. Για όλα αυτά τα πράγματα μίλησαν σπουδαίοι άνθρωποι όπως ο Sigmund Freud, o Carl Jung και άλλοι πολλοί. Μάλλον και οι  αρχαίοι αθηναίοι φιλόσοφοι- συγγραφείς ασχολήθηκαν κάπως με αυτό το πράγμα.

(ελπίζω να συνεχιστεί)

Advertisements

One response to “Άνθρωπος

  1. Κωνσταντίνε….δεν πιστεύω να το σταματήσεις εδώ! Συνέχισε έχει ενδιαφέρον !!!
    Αυτό το καιρό διαβάζω για εθνοψυχιατρική! Μιλάμε για πολύ τρέλλα….εμπλέκονται διάφοροι βέβαια επιστήμονες, αλλά έχει πολύ ενδιαφέρον και είναι άμεσα συνδεδεμένο, με το κείμενό σου!
    Φιλιά!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s