Νέα ζωή

Φορέσαμε τα ρούχα μας κάπως βιαστικά, πήραμε τις βαλίτσες,όπως είχε οριστεί και πήγαμε προς την κεντρική πλατεία, πέντε λεπτά με τα πόδια. Είχαμε αργήσει λίγο μα ξέραμε πως τίποτα δεν θα ξεκινήσει αν δεν μαζευτούμε όλοι. Πιαστήκαμε αγκαζέ και βαδίσαμε στον βρεγμένο δρόμο, χαζεύοντας τις σκιές μας στους τοίχους και τις περίεργες αντανακλάσεις στην βρεγμένη άσφαλτο, αλλά πάντοτε έχοντας στο νου μας τις βαλίτσες. Παραμέναμε σιωπηλοί. Όταν φτάσαμε, είδαμε μία θάλασσα ανθρώπων να περιμένει υπομονετικά. Κρατούσαν όλοι τις βαλίτσες στους σφιχτά κοντά τους και κοίταζαν λίγο καχύποπτα ο ένας τον άλλο.  Μάλλον ήμασταν από τους τελευταίους γιατί μετά από λίγο άρχισε η τελετή. Ήμασταν όρθιοι, ακίνητοι, με τα κεφάλια κατεβασμένα και ψελλίζαμε. Ψελλίζαμε τους ύμνους των κρατών μας. Εγώ τον ελληνικό, ο διπλανός μου τον αλβανικό, πιο πέρα οι ένας άραβας και ένας Πακιστανός. Χιλιάδες φωνές ενώθηκαν και έφτιαξαν μια σπουδαία μελωδία. Ύστερα το φέρετρο βγήκε. Όλοι ανοίξαμε ταραγμένοι, τοποθετήθηκε στο κέντρο της πλατείας. Ήταν μαύρο, σκαλισμένο με χρυσά χερούλια. Η φωτιά άναψε και το φέρετρο άρχισε να καίγεται. Ο πρώτος που πέταξε την βαλίτσα του στη φωτιά ήταν σαφώς ταραγμένος, αλλά σιγά σιγά όλοι μας νιώθαμε μια ανακούφιση. Όταν ήρθε η δική μου σειρά ένιωσα να φεύγει ένα βάρος, άρχισα να κλαίω από χαρά, με λυγμούς, χωρίς να μπορώ να σταματήσω. Ήταν σαν ένα σύνθημα να αρχίσει η γιορτή. Άνθρωποι παντού άρχισαν να γελάνε ή να κλαίνε, να πετάνε από μακρυά τις βαλίτσες στην φωτιά, ένας έβγαλε τα ρούχα του και τα έκαψε και αυτά, τον ακολούθησαν κι άλλοι κι άλλοι. Τα πέταξα κι εγώ κι έπιασα την κοπέλα που περίμενε δίπλα μου κ άρχισα να την φιλάω. Και μετά όλος ο κόσμος άρχισε να φιλάει τον διπλανό του και τότε το ιερό αυτό μεθύσι, η έκσταση, άρχισε. Άνθρωποι γυμνοί, σε μία πλατεία, γύρω από μια τεράστια φωτιά, να γελούν, να παίζουν, να χαϊδεύονται, να κυλιούνται κάτω, να χοροπηδούν, να κάνουν έρωτα. Δεν ξέρω πόσα παιδιά μπορεί να γεννήθηκαν μέσα σε αυτό το τεράστιο όργιο, που γινόταν σε ολόκληρο τον κόσμο, σε κάθε πλατεία, κάθε γειτονιάς , κάθε πόλης, κάθε χώρας κάθε ηπείρου. Αυτό που ξέρω είναι πως σε εκείνη την ημέρα οφείλεται η γέννηση του παιδιού μου. Του παιδιού μιας γενιάς που σηματοδοτούσε την Νέα Εποχή. Τώρα που το φέρετρο είχε καεί και η τεράστια φωτιά του είχε καταπιεί μαζί και τις βαλίτσες με όλα τα χρήματα και τους τίτλους ιδιοκτησίας όλων των ανθρώπων, τώρα που οι εθνικοί ύμνοι είχαν ακουστεί για τελευταία φορά και χάθηκαν για πάντα σαν να μην υπήρξαν ποτέ, τώρα άρχιζε η ελεύθερη ζωή.

Advertisements

4 responses to “Νέα ζωή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s