Καλή βία

Καθόταν μόνος του στο βαρύ, πυκνό σκοτάδι ο Κόστια, σε ένα μέρος σαν την παράδεισο. Και όλη η πλάση μία γυναίκα που τον περίμενε στην αγκαλιά της: Η θάλασσα με την μυρωδιά της και το μουρμούρισμά της του ψυθήριζε ερωτικά λόγια, τα βουνά όρθια γυναικεία νεανικά στήθη έτοιμα να εκραγούν, η άμμος δροσερή σαν την επιδερμίδα της και ένα ποτάμι ανάμεσα από τα σκέλια της.

Σκέφτηκε: Ω! Φύση, φύση αγαπημένη, εσύ είσαι η Θεά μου. Και τότε ζήλεψαν οι άλλες Θεές του! Τον σήκωσαν με μια τρυφερή βία, τον έγδυσαν, τον έκαναν να νιώθει τόσο μικρός όσο ένα σπυρί άμμου και τον πέταξαν μέσα στην θάλασσα. Τον χάιδεψαν πρόστυχα, τον έκαναν να νιώσει την μοναχικότητα ενός απλανή αστέρα, πέρασαν από πάνω του σαν χιλιάδες ποτάμια που σκίζουν την γη, χόρεψαν γύρω του χορούς κυκλωτικούς, τον διαμέλισαν, τον εξαφάνισαν, του κρέμασαν αμήχανα χαζά χαμόγελα και αφού του φόρτωσαν έναν τεράστιο βράχο στο στομάχι τον έστειλαν πίσω στην πόλη, καβάλα σε έναν βάτραχο. Στην πόλη που τόσο αγαπούσε, στην πόλη που τόσο λάτρευε.

Και όταν ένιωσα την τόσο τρυφερή, την τόσο γλυκιά αυτή βία, την ονόμασε ΕύΒοια και δεν κοιμήθηκε ξανά.

Advertisements

4 responses to “Καλή βία

  1. Τι βιώνεις τελικά, όταν χάνεσαι κι αφήνεσαι στη φύση ! Κι αυτές οι θεές …τσαχπίνες, παιχνιδιάρικες… αισθησιακές… !
    Χαίρομαι που αφέθηκες κι ένιωσες αυτή την εμπειρία χαμενάκο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s