Δόξα και Τιμή στους Αγωνιστές

58 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη

Advertisements

One response to “Δόξα και Τιμή στους Αγωνιστές

  1. Έριξα πολύ κλάμα, στην ταινία, όντας πολύ συναισθηματική εγώ !
    Απόσπασμα από το λόγο του Μπελογιάννη στη δίκη του!

    «Τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Γι’ αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Αντικρίζω την καταδικαστική σας απόφαση με περηφάνια και ηρεμία. Με το κεφάλι ψηλά θα σταθώ μπροστά στο εκτελεστικό σας απόσπασμα. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα ‘ρθει η μέρα, που οι ίδιοι δικαστές που τώρα με δικάζουν, θα ζητήσουν χάρη απ’ τον ελληνικό λαό. Δεν έχω άλλο τίποτε να πω.»

    Ο Μπελογιάννης ξανακάθισε στη θέση του. Μια από τις κατηγορούμενες τού πρόσφερε ένα γαρύφαλλο. Το πρόσωπο του Μπελογιάννη φωτίστηκε και χαμογέλασε. Αυτή την εικόνα, αμέσως μετά την απολογία, απέδωσε στο πασίγνωστο σκίτσο του ο Πάμπλο Πικάσο. Το κόκκινο γαρύφαλλο θα γίνει σύμβολο πάλης του ελληνικού λαού στους κατοπινούς αγώνες.

    Ο επιφανής άγγλος δικηγόρος Λεφλέρ που παρακολούθησε τη δίκη σαν παρατηρητής θα δηλώσει αργότερα: «Στη δίκη αυτή πιο γρήγορα δικάζουν τις ιδέες, παρά τους ανθρώπους για τη δράση τους».

    Δεν υπάρχουν πλέον αγωνιστές.
    Οι αγωνιστές πέθαναν σε εξορίες και φυλακές και εκτελεστικά αποσπάσματα από τους ίδιους τους Έλληνες είτε γιατί ανήκαν σε άλλα κόμματα, είτε γιατί υπήρχαν οι κλίκες μεσ’ τα κόμματα.
    Και πολύ έξυπνα ο τοίχος έγραφε:
    «Kάτω τα κόμματα, ζήτω οι τελείες» ή
    Το » ….Αμύνεσθαι Περί Πάτρης» του Έκτορα, πολύ έξυπνα αναγραμματίστηκε και γράφτηκε στους τοίχους..
    «Αμύνεσθε για την πάρτη σας»

    Γιατί αυτό γίνεται πλέον με τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα. Κοιτάζουν την πάρτη τους!!
    Αλλάξαν οι αξίες ή πέθαναν.
    Κι εμείς της μεταπολίτευσης χαμένη γενιά, ούτε καν αυτή του Πολυτεχνείου!
    Πάντα υπάρχει όμως τρόπος να αγωνιστείς!
    Έστω και τώρα, που όλα γίνονται ύπουλα και καταχθόνια, με διαφθορά και διαστροφή!
    Δεν είναι τυχαίοι οι τοίχοι που γράφουν,
    «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι »
    » οταν κλείνει η TV αρχίζει η ζωή »
    «λευτεριά στους φυλακισμένους τηλεθεατές »

    Ο Μπελογιάννης έφυγε με θάρρος, και λουλουδένιο χαμόγελο! Όπως έζησε!
    ‘Ενα απόσπασμα από το ποίημα του Ρίτσου
    »Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο.»
    Έφυγες τώρα Νίκο
    ανάβοντας μ’ ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,
    ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών,
    ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου,
    πάνω απ’ τις πεδιάδες τις σπαρμένες κόκαλα.

    Ουφ αυτά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s