Άλλη μία Κυριακή

Έχουν ανοίξει οι ουρανοί, βρέχει ασταμάτητα. Νεράιδες και ξωτικά περνάνε πίσω από την πλάτη μου. Νούφαρα και καλαμιές. Σαληγκάρια και μανητάρια κάνουν θυσίες για τη βροχή. Και εγώ βλέπω μόνο μανιασμένα τετράτροχα να περνάνε χωρίς να σταματάνε και να με βρέχουν. Πρέπει να βγεις στη βροχή και να χορέψεις, και να τρέξεις. Νιώθω άρρωστος, ίσως να μεγαλώνω απότομα. Το στόμα μου είναι πικρό και το αύριο μοιάζει θείο δώρο. Σήμερα δεν γνώρισα κανένα. Τι θα κάνω όταν μικρύνω…; Τα πάντα, αρκεί να μην τελειώσει η μερέντα και η νεραιδόσκονη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s