Δύο Φίλες

Ήταν φίλες από παλιά!

Από το δημοτικό!

Τότε συνήθιζαν να φιλιούνται σταυρωτά, τρεις φορές! Ήταν το σήμα κατατεθέν τους!

Μετά κάθονταν παρέα στο θρανίο και κουβέντιαζαν τι θα έκαναν όταν χτυπούσε κουδούνι ή άλλες πάλι φορές ζωγράφιζαν παρέα μέσα στα βιβλία τους.

Στο γυμνάσιο η φιλία τους έδεσε!

Συνέχισαν να φιλιούνται και πάλι σταυρωτά τρεις φορές και πάλι αυτό ΄έκανε εντύπωση στους νέους συμμαθητές τους. Δεν αποχωριζόταν ποτέ η μία την άλλη…

Τώρα συζητούσαν για αγόρια και πήγαιναν και στο ίδιο φροντιστήριο.

Στο λύκειο ήταν σχεδόν ερωτευμένη η μία με την άλλη, διότι ο έρωτας με την φιλία απέχουν τόσο πολύ όσο απέχει το τραγικό από το γελοίο.

Τότε μοιράζονταν τα προβλήματα στο σπίτι, το άγχος των εξετάσεων. Στις εξετάσεις μάλιστα όλη μέρα έμεναν μαζί και η μία βοηθούσε την άλλη… Και πάντα όταν συναντιόντουσαν φιλιόντουσαν τρεις φορές.

Τώρα η μία δουλεύει και η άλλη σπουδάζει κάπου μακριά. Έχουν γίνει πολλά πράγματα που απομάκρυναν την μία από την άλλη.

Θυμάμαι ήμουν και εγώ μπροστά όταν είχαν συναντηθεί τελευταία φορά… μόνο που τότε δεν φιλήθηκαν σταυρωτά τρεις φορές…

 

 

 

 

Advertisements

One response to “Δύο Φίλες

  1. Ίσως επειδή και η συνήθεια από τη φιλία απέχει όσο το τραγικό από το γελοίο…Και σε αυτήν την περίπτωση, αναγκαστικά «ξε-συνηθίζεις».

    Δεν είναι τόσο «κρίμα» όσο ακούγεται. Γίνεται η αφορμή για νέες σκέψεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s