η αστική ολιγαρχία μας μαθαίνει να κλείνουμε το ουσιαστικό “αλληλέγγυος”

Αλληλέγγυοι στους αλληλέγγυους για τους κρατούμενους της υπόθεσης Ε.Α

λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά

http://safa.espiv.net/

http://insideout.espiv.net

http://athens.indymedia.org/index_daily.php?lang=el

στα λόγια καλός είμαι ε;

Κοπάνησε τα χέρια του στο τραπέζι τόσο που τα ένιωθε μουδιασμένα και την επόμενη μέρα. Πήγε στο μπάνιο. Κοιτάχτηκε μπροστά στον καθρέφτη. Συνειδητοποίησε πως οι στρίχες στο στήθος του είχαν πυκνώσει σε σχέση με την προηγούμενη φορά που το είχε παρατηρήσει. Χάιδεψε λίγο την κοιλιά του, έτριψε το πέος του. Κατούρησε. Χάιδεψε τα αρχίδια του και μια ανατριχίλα διαπέρασε την σπονδυλική του στήλη. Αυτή την αίσθηση είχε ανάγκη να τη νιώσει.Έπιασε ένα ξυράφι και ξύρισε τα γένια του. Ήταν η πιο εύκολη αλλαγή που μπορούσε να κάνει στη ζωή του. Πρόβαλε το πρόσωπό του. Το είχε ξεχάσει.

Ντύθηκε και βγήκε από το σπίτι βιαστικά. Έκανε τρομερό κρύο. Ένα δύο, στο τρίτο στενό έστριψε δεξιά. Περίπου στα πεντακόσια μέτρα μπήκε μέσα σε μια πόρτα. Ήταν ένα μπαράκι. Μην φανταστείς… 4-5 ψυχές άραζαν ήσυχα ήσυχα και έπιναν το ποτό τους χαμένοι στις σκέψεις τους. Κάθισε δίπλα σε μια 50χρονη μάλλον πουτάνα ή πρώην πουτάνα ή γεροντοκόρη ή κάτι τέτοιο. Παράγγειλε ουίσκι σκέτο διπλό. Η γκόμενα χωρίς να χάσει ευκαιρία του χάιδευε το πόδι. Εκείνος δεν έδινε σημασία. Έπαιζε με το ποτήρι του ποτού του. Δεν έπινε γουλιά όμως. Πέρασε κάμποση ώρα χωρίς να πιεί. Μετά από λίγο το ήπιε μονορούφι. Πλήρωσε και έφυγε.

στάση: συγκεντρώνομαι στην σιωπή, στην υπομονή και ελπίζω να την γλιτώσουμε

ιδεολογία: τα λεφτά δεν σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο, δεν είναι το παν, αλλά ίσως σε βοηθήσουν να πας ένα ταξίδι να δεις φίλους

γιορτές: ρωτήστε τον Κολεντίνη και τους απεργούς πως τους φαίνονται

διαπίστωση: τα παιδιά είναι μικροί άνθρωποι. πόσες φορές δεν έχεις ρωτήσει με σχεδόν βουρκωμένα μάτια “που είναι η μαμά μου”