σκεψη

σύμβαση: άνθρωποι συγκεντρώνονται, περιμένουν σε μια σειρά, πληρώνουν για να πάρουν που λέγεται εισιτήριο. κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο ήσυχα ήσυχα και παρακολουθούν άλλους ανθρώπους που παριστάνουν κάποιους άλλους μέσα σε ένα χώρο που είναι άλλος από αυτόν που περιγράφεται. περίεργο… και κρατάει χιλιάδες χρόνια

στάση: συγκεντρώνομαι στην σιωπή, στην υπομονή και ελπίζω να την γλιτώσουμε

ιδεολογία: τα λεφτά δεν σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο, δεν είναι το παν, αλλά ίσως σε βοηθήσουν να πας ένα ταξίδι να δεις φίλους

γιορτές: ρωτήστε τον Κολεντίνη και τους απεργούς πως τους φαίνονται

διαπίστωση: τα παιδιά είναι μικροί άνθρωποι. πόσες φορές δεν έχεις ρωτήσει με σχεδόν βουρκωμένα μάτια “που είναι η μαμά μου”

παρεξήγηση

Όταν ο κύριος Α κάνει μία σκέψη χ, η σκέψη χ εκφράζεται από τον κύριο Α ως χ’. Ο κύριος Β ακούει την φράση χ’ του Α και από αυτή καταλαβαίνει κάτι, το οποίο το ονομάζουμε χ”. Ο κύριος Β με τη σειρά του θέλει να εκφράσει την σκέψη χ” για το θέμα χ που έχει εκφραστεί ως χ’. Τελικά η σκέψη του κυρίου Β χ” εκφράζεται ως χ”’. Το οποίο το ακούει ο κύριος Γ και το μεταφράζει ως χ”” που όμως δεν έχει καμία σχέση με την σκέψη χ που αρχικά είχε κάνει ο κύριος Α

30. (τρία χρόνια μετά)

πιστεύω

στο μηδέν

στο ένα

και στο άπειρο μεσοδιάστημα που τα χωρίζει

0…1

Η στιγμουλα

που ξυπνάω σχετικά νωρίς το πρωί, καπνίζω και πίνω καφέ διαβάζοντας, το παράθυρό μου είναι ανοιχτό- κρύο έχει αλλά όχι απαγορευτικό- και μαζί με το αεράκι μπαίνει η φωνή του παλιατζή: “Ο παλιατζής ήρθε στη γειτονιά σας”