Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Αρχείο για Οκτωβρίου, 2009

Για την Έλλη Παππά

Read Full Post »

ΤΡίΑΧΡόΝΙΑΚΑΒΟύΚΙ

http://xamenos.wordpress.com/2008/10/30/%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%B9/
γίνανε τόσα που δεν έχει νόημα…
Ευχαριστώ όλους… (και τους καινουριους και τους παλιους)
ΜΕ ΚΑΥΛΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ Η ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ακαδημαϊκή ΧΡΟΝΙΑ
ΥΓ. Μου έλειψε…

Read Full Post »

Dejame sueltas las manos

Προσπάθεια απόδοσης ενός ποιήματος που η μετάφραση που βρήκα ήταν απλός απαράδεκτη
Dejame sueltas las manos

Άφησε χαλαρά τα χέρια μου,
άφησε χαλαρά τα χέρια μου και την καρδιά μου λεύτερη.
Τα δάχτυλά μου να τρέχουν στους δρόμους του κορμιού σου.
Το πάθος- αίμα, φωτιά, φιλιά- με καίει με φλόγες που τρεμοσβήνουν
Αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι αυτό.
Είναι σαν μια [...]

Read Full Post »

Αναπάντητο ερώτημα:

Είναι φρόνιμο να αφήνουμε την ελπίδα να πεθαίνει τελευταία από γεράματα ή να την σκοτώνουμε βίαια πριν ακόμα προλάβει να γεννήσει;

Read Full Post »

Ξέρω το δρόμο…

Αρχίζει από τον ήχο, τον ήχο της φωνής.
Σχηματίζονται τα ηχητικά κύματα, βγαίνουν από το στόμα
συγκρούονται, χαϊδεύονται, προσπερνάνε, ανακατέβονται με άλλους ήχους και χάνονται στο διάστημα ή παντού. Οι ήχοι, το γέλιο, ο αναστεναγμός, το “καλημέρα”, ή άλλοι ήχοι- άηχοι, που δεν προφέρονται αλλά μαγεύουν και τότε οι λέξεις χάνουν κάθε νόημα.

Συνεχίζει με τα μάτια, και [...]

Read Full Post »

Κάπου…

Οι χαμένοι στη χώρα των δειλών κάθονται γύρω από τη φωτιά. Το ρούμι…! Στη χώρα των δειλών πίνουν μόνο ρούμι γιατί έτσι νομίζουν πως θα μοιάσουν στους πειρατές. Το ρούμι τους κάνει να μην σκέφτονται, το ρούμι τους κάνει χαρούμενους. Χορεύουν στους ρυθμούς μιας μουσικής παλιάς. Χωρίς νόημα. Ό,τι συμβαίνει στη χώρα των δειλών είναι [...]

Read Full Post »

Φθινόπωρο II

ή αλλιώς

Read Full Post »

Φθινόπωρο

Read Full Post »

Πογκρόμ στα Εξάρχεια

Κράτος, σχολεία, θρησκεία, στρατός
νομοθετούνε για μας ευτυχία
τα συνδικάτα, το κόμμα φραγμός
κάντε εμμετό και νιώστε αηδία

Read Full Post »

Γυρεύοντας το πότέ

Χοροπηδώντας ξέφρενα στο κουφάρι της δεξιάς, μάθαμε να ελπίζουμε
πως το μόνο σίγουρο είναι πως θα έρθουν οι καλύτερες μέρες.

-#-
Ξεράσαμε και την τελευταία ελπίδα μας.
Πιστεύοντας στην επανάσταση φαντασιωνόμασταν την ουτοπία.
Με το ξεψύχισμα της ίδιας της απελπισίας τρέξαμε απογυμνωμένοι σκούζοντας βοήθεια.
Το μόνο που έχει απομείνει, εκεί που κάνει βόλτες το ασυνείδητο, είναι ο πόθος μίας λέξης.

ΖΟύΜΕ ΤΟΝ [...]

Read Full Post »

Παλιότερα άρθρα »