ΥποΣημείωση

Βροχή το καλοκαίρι. Κάτι σαν παγωτό το χειμώνα, αλλά πιο διασκεδαστικό. Κάτι απαγορευμένο που σε τραβάει προς το μέρος του με κλειστά τα μάτια και δεν θες να τελειώσει. Σαν όλα τα απαγορευμένα που δεν θες να τελειώσουν, που μετά θα ήθελες να μην έχουν γίνει ποτέ, γιατί όταν ξεπερνάς τα όριά σου μετά έρχονται οι σκέψεις που σου έχουν επιβληθεί και ζητούν λογαριασμό, σε ρωτάνε τα γιατί και τα πως. Μόνο στον εαυτό σου μπορείς να απολογηθείς για τις αμαρτίες σου. Μόνο σε αυτόν και ούτε. Καμιά φορά η αυτοτιμωρία αλλά γιατί; Επειδή απότρεψες την αυτολογοκρισία! Ζωή σαν τσίρκο λαμπερό, για έναν κλόουν θλιμμένο που έχει ψάχνει το δρόμο του. Ζωή μαγική, για όσο κρατήσει.